اگر گناهى پيش آيد انجام مىدهد باميد توبه و حال اينكه او نميداند چطور مىباشد اين كار ، ميلش بىنيازش نميكند ، بيمش جلوگيريش نمىنمايد ، بعد در خواهش اصرار مىكند هنگام خواستن ولى در عمل كوتاهى مىكند او بحرف‌گيرنده است ولى از عمل كم ، اميدوار است عملى را كه انجام نداده ، از دنيا پيشى مىگيرد بسوى نابودى و وامىگذارد كوشش آخرت را ، او از مرگ مىترسد و از فوت نمىترسد ، گناه ديگرى را زياد مىشمارد گناه خودش را اندك ، طاعت ديگرى را كم و طاعت خودش را بسيار داند ، مىترسد بر ديگرى بكمترين گناه و اميدوار است براى خودش بكمترين عمل . او بر مردم طعنه زند و براى خودش چاپلوس ، امانت را برگرداند مادامى كه خوشنود است و خيانت كند هر گاه خشمگين و گرفتار است ، هر گاه عافيت دارد گمان مىكند توبه كرده و هر گاه گرفتار است گمان مىكند كيفر شده ، روز بتأخير اندازد و شتاب در خواب نمايد شب‌زنده‌دارى نكند ، روز را روزه نگيرد ، بامداد كند همتش بامداد باشد و شب را بخوابد ، شب مىكند و همتش شب است او روزه ندارد پناه به خدا ميبرد از كسى كه از او پست‌تر است و پناه نميبرد از كسى كه از او بالاتر است مردم را براى خودش بلند مىكند و خود را براى پروردگارش بلند نمىكند ، خواب با ثروتمندان بسوى او دوست‌تر است از ركوع با بينوايان ، از اندك خشمگين شود و در زيادى گناه مىكند ، زهد ميورزد براى خودش بر ديگرى و زهد نمىورزد بر آن نفس بر ديگرى . او دوست دارد كه اطاعت شود و نافرمانيش نكنند ، مىخواهد برايش وفا كنند ولى او وفا نكند ، ديگرى را هدايت مىكند خودش را گمراه ، از مردم براى غير خدا ميترسد ولى از پروردگارش در باره مردم نميترسد ، مىشناسد آنچه را منكر است و منكر است آنچه را كه مىداند ، پروردگارش را بر نعمتش ستايش نميكند و بر زيادى نعمت سپاسگزارى نمىنمايد . امر بمعروف و نهى از منكر نميكند او تمام عمرش را در اشتباه است اگر